. شنبه ۵ اسفند ۱۴۰۲

کد خبر: 83245 تاریخ انتشار : شنبه 18 آذر 1402 | 14:29 ب.ظ

منطقه گرایی؛انتخابات ومعنای آن / به قلم تیمور سالاری (حقوقدان)

٠)بنام خدا» این روزها در فضای حقیقی ومجازی در شهرستانهای جیرفت وعنبراباد راجع به منطقه گرایی نظریات متعددومتفاوتی وجود دارد؛ به عبارتی موافقان ومخالفانی دارد!چونکه این منطقه وخطه در جغرافیای جهان سرزمینی کم نظیرباوجود وسکونت مردمانی که بخشی اقلیت در منطقه کوهستانی-سردسیر وبخشی اکثریت منطقه جلگه وگرمسیر را تشکیل داده و قرنها می زیند؛همیشه با […]

٠)بنام خدا»

این روزها در فضای حقیقی ومجازی در شهرستانهای جیرفت وعنبراباد راجع به منطقه گرایی نظریات متعددومتفاوتی وجود دارد؛ به عبارتی موافقان ومخالفانی دارد!
چونکه این منطقه وخطه در جغرافیای جهان سرزمینی کم نظیرباوجود وسکونت مردمانی که بخشی اقلیت در منطقه کوهستانی-سردسیر وبخشی اکثریت منطقه جلگه وگرمسیر را تشکیل داده و قرنها می زیند؛همیشه با نزدیک شدن به انتخابات مجلس شورای اسلامی وشوراهای شهر حرف وحدیث هاشدت می یابد! در این مطلب به صورت عادلانه؛ واقع گرایانه به نکات مثبت ومنفی این امر می پردازم؛


۱-طبق قواعد واصول دموکراسی که به معنای حکومت کردن مردم بر مردم تعریف شده؛ طبعا می بایست؛همواره؛ اکثریت بر اقلیت حاکم شوندواین موضوع در همه کشورهای جهان امری پسندیده وقابل احترام می باشد؛ سرشماری کشور با متولی بودن فرمانداری ها وبخشداری های مناطق وابسته به دولت با نمایندگی وزارت کشور مرجع تشخیص جمعیت مناطق می باشد؛ که طبق آمارهای رسمی دولتی منطقه گرمسیراکثریت جمعیت این دو شهرستان را تشکیل می دهد؛ بنابراین نخبگان همه مناطق اعم از گرمسیر وسردسیر باید برای کسب آرای بیشتر واکثریت ودر نهایت پیروزی در انتخابات حق یکسانی دارند؛


۲- رویه همه ادوار در انتخابات از ابتدای انقلاب اسلامی و آمار های موجود بیشتر نمایندگان مردم شریف جیرفت وعنبراباد از منطقه سردسیر بوده اند؛ وبه عبارتی؛ حداقل؛ هشتاد درصد از جمعیت اقلیت بوده که آرای جمعیت اکثریت نقش بسزایی در پیروزی آنان داشته است؛ ومعتقدم: عوامل مختلفی در این واقعیت تاثیر گذار بوده؛که مهمترین آنها؛ کمبود نیروی انسانی تحصیل کرده؛ داشتن نقش بسیار کم درامورسیاسی؛ هجرت ونقل مکان نخبگان منطقه گرمسیر به استانهای همجوار وپایتخت؛ عدم تعصب خاص وافراطی در بین مردم وحتی نخبگان وجوانان گرمسیر؛ نیرو سازی مدیران منطقه اقلیت (سردسیر) در ادارات؛ تبعیض در استخدام وبکارگیری بین مناطق توسط مدیران اقلیت که در راس بوده اند؛ استخدام های بی ضابطه ازبکارگیری نیروهای شرکتی؛ قراردادی و.. وجذب خویشاوندان وبستگان ونزدیکان که در این مطلب از ذکر مصادیقش پرهیز می نمایم؛ اما در همین جا آمادگی خویش را برای اثبات این تبعیض وبی عدالتی با مناظره اعلام می دارم


۳-با افزایش جمعیت ونفوس وفرهنگ سازی در بازه زمانی چند دهه اخیر؛ به لحاظ دارا بودن جمعیت بیشترمنطقه جلگه وگرمسیر ودسترسی به سیستم آموزشی؛ طبعا میزان تحصیل کرده ها ورشد علمی آنان؛ به جمعیت اقلیت نزدیک تر شد؛ وبه طریق اولی بر تعداد نامزدهای منطقه جلگه افزوده شد؛ واین امرواقعی معمولی وطبیعی بوده است؛۴-اصولاً؛ انسانها وقتی در یک جغرافیای مشترک با اشتراکات زبانی؛ گویشی وفرهنگی زندگی می کنند؛ هم شناختشان نسبت به یکدیگر بیشتر است وهم صلاحیت عرفی واخلاقیات فردی همدیگر را بهتر وبیشترعلم دارند؛ واین امور اداراکی ؛ مرتفع شدن مشکلات وتسهیل در انجام کارهای شخصی ومنافع فردی هم تاثیر زیادی می گذارد؛ وقتی که تعداد زیادی از نخبگان وجوانان ومدیران مجربی از منطقه خویش به لحاظ همطرازی ودارا بودن شرایط مساوی شایستگی در همه ابعاد با نامزدی از منطقه سردسیر؛ این هم امری طبیعی وهم حقی شرعی؛ اخلاقی وانسانی است؛ که به نامزد منطقه خودشان رای دهند؛ مثلا: در امور عادی زندگی هر فرد؛ به فرزندش وبستگان نزدیکش به لحاظ شناخت وعاطفه اعتماد می کند یا فردی که خارج از منطقه می باشد؛ ـبدون تردید پاسخ منطقی وعلمی؛به نامزد منطقه خودش رای بدهد؛ یا یک همشهری در پایتخت برای رتق وفتق کار همشهری دیگر تسریع وتسهیل در انجام کار هم ولایتی اش نمیکند!؟
قطعا پاسخ آری است؛


۵-به استناد سوابق ومدارک موجوددر همه ادوار انتخابات مجلس؛در مناطق سردسیر؛ به خصوص بخش سادروییه؛ میزان آرای نامزد خودشان اعم از پیروزی وشکست در رقابت؛ مثلا: دوره دکتر اسلامی پناه علیرغم اینکه؛ همسر گرامی اش از ساردو زمین وطایفه بزرگ افضلی است؛ حدود ده (۱٠)درصد آرا را برای ایشان به صندوق ریختند! وهمینطور آمار صندوق های هر دوره کم وبیش نزدیک به همین رقم درصدی بوده است؛
۶- مهمترین دلیلی که منطقه گرایی را از سوی اقلیت (سردسیر) یک رویه عملی در شهر جیرفت باب نمودند؛ انتخابات شورای شهر می باشد؛علیرغم حضور کاندیدهای متخصص وکاردان وشایسته از جلگه(گرمسیر) به لحاظ تراکم جمعیتی مردمان منطقه سردسیر که مبرهن می باشد؛ با ملاحظه صندوقهای مناطقی در شهر پی به این موضوع می بریم؛ در نواحی ومناطق شهری که؛ جمعیت آنان اکثریت را دارا هستند؛ بیش از۷۰درصد آرا به نام نامزدهای خودشان یعنی؛ سردسیری ریخته شده است؛واین هم امری طبیعی وحقی مردمی است که به نامزدمنطقهخویش رای دهند؛بنابراین وقتی که نامزدی از اقوام ومنطقه خود با *شرایط یکسانی بانامزد منطقه گرمسیربدون شک رای

خود را مزین به نامزد سردسیر می نماید؛ این یک رویه عملی مستمر در همه انتخابات شورای شهر با ملاحظه اعضای شورای شهر هویداست که همگان به این امر واقفند؛*با این وجود؛ معتقدم؛ ایراد گرفتن به مردم مناطق گرمسیربه ویژه جوانان ونخبگان که به آنان برچسب منطقه گرایی می زنید؛ وبا چوب واتهام منطفه گرایی می نوازنید؛ ابتدا یک سوزن به خودشان وسپس یک جوال دوز به مردم جلگه وگرمسیر بزنند؛دمیدن بر این موضوع وانتشار آن ورسانه ای کردنش نه؛ به نفع خودتان؛ نه تمرین دموکراسی است وظاهرا؛اصلا وابدا به مردم سالاری اعتقادی ندارید؛در روان شناسی به این موضوع فرافکنی وفرار رو به جلو می گویند؛مگر باید همیشه مردم مناطق گرمسیر با وجود نخبگانی که با همه احترامی برای نامزدها؛ نخبگان وجوانان ومردم مناطق سردسیرداشته ودارم؛ باوجودی که بیشتر نامزدهای منطقه جلگه از لحاظ پیشینه وسوابق تحصیلی؛ مدیریتی وشایستگی حتی بالاتر از شما هستند؛ اگربه نامزد شما رای دهند منطقه گرا نیستند وچنانچه به نامزد منطقه خودشان رای بدهند؛منطقه گرایند!؟در خلوت خویش به این سخنان بنده لختی بیندیشید؛ تجمیع نخبگان وجوانان یک منطقه؛ برای انتخاب یک فرد اصلح وشایسته از منطقه خود با کدام اصول علمی به خصوص علم سیاست وقاعده دموکراسی در تعارض قرار دارد؛؟! پس خودتان رادر طبق اخلاص ومعرض رای مردم قرار دهید وبه حاشیه ها وشانتاژ بازی سیاسی پایان دهید۱۷/۹/۳/۴٠۲

تیمور سالاری

نظرات بینندگان:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × 4 =