محمد افشارمنش ادیب و فرهنگی بازنشسته نوشت:

شاید این اصطلاح را زیاد شنیده باشید که فلانی پرکسِ بی کس است! مراد این است که به رغم داشتن کسان زیاد ولی آدم بی کسی و تنهایی است!
این حکایت، حکایت معلمان جیرفت است! سال ۸۲ به مناسبت روز معلم، فرماندار و سایر مسئولان ارشد و ذی ربط شهرستان به جمعی از فرهنگیان با اخذ مبلغی وجه، قطعه زمینی در منطقه خالق آباد به اصطلاح اهدا کردند! از آن سال به بعد هم به دفعات برای تفکیک، تسطیح و … مجدد مبالغی اخذ شد، بنیاد مسکن هم به تمام افراد سند داد، جان تان روز بد نبیند طی این همه سال خون ایشان را به شیشه کردند! یک بار آب منطقه ای، یک دفعه امور اراضی، یک دفعه فلان شخص حقیقی و اخیرا احیای اراضی زیر سد روی همین زمین های واگذاری به معلمان دست گذاشته و معارض شدند!!!
انگار دیواری کوتاه تر از دیوار معلمان وجود ندارد!

این درحالی است نماینده عالی دولت در شهرستان یعنی فرماندار محترم ریس شورای آموزش و پرورش است، نماینده محترم مردم در مجلس شورای اسلامی خودش معلم است! بالاخره تمام مسئولان شهر به نوعی مدیون معلمان هستند یا حداقل یکی از اعضای خانواده شان معلم است! آیا رواست معلمانی که حالا دیگر برخی شان بازنشسته شده اند، با عصا، یا سوار بر ویلچر هر روز این طرف و آن طرف کشیده شوند و شانیتشان برای چند متر زمین زیر سوال برود ؟!
چرا نماینده محترم مردم، فرماندار شهرستان، مدیر آموزش و پرورش یک بار برای همیشه این غائله را جمع و مشکل معلمان را حل و فصل نمی کنند؟! معلمان به غیر از این افراد باید چه کسان دیگری را داشته باشند تا حقوق شان پایمال نشود؟
هر معلمی معادل پول امروز بالغ بر دو میلیار تومان هزینه این ده قصب زمین کرده و خسته از این همه کش و قوس اند، زبان حال شان هم این است
از طلا گشتن پشیمان گشته ایم!
مرحمت فرموده ما را مس کنید!

تکلیف معلمان و این زمین ها را روشن کنید، اگر هم زور بالای زور است و احیا اراضی می خواهد به از ما بهتران تقدیم شان کند روشن و واضح اعلام بفرماید! کما اینکه با یک برسی اجمالی سازمان بازرسی می تواند به این مهم دست یابد که این اراضی از دست معلمان گرفته شدند و به چه کسانی واگذار شده یا قرار است واگذار شوند تا در تاریخ شهرمان به عنوان لکه ی ننگی ثبت و ضبط گردد!!!
به امید حل قطعی و فوری مشکل اراضی خالق ایاد معلمان.