وقتی «کلنگزنیهای پر سروصدا» به «افتتاح چمن مصنوعی ، موتور پمپ و انبار» ختم میشود
در سالهای اخیر، فضای رسانهای شهرستان جیرفت بارها شاهد موجهای پرهیاهوی مصوبات کارگروه رفع موانع تولید ، کلنگزنی و وعدههای بزرگ بوده است؛ از «کارخانه» و «پروژههای صنعتی» گرفته تا «طرحهای تحولآفرین». اما نتیجه این همه تبلیغات و سروصدا، در نهایت به افتتاح پروژههایی مانند چمن مصنوعی، موتور آب، انبار لوله و اتصالات رسیده است؛ پروژههایی که نه در شأن مردم این دیار است و نه در تراز مدیریتی که باید پاسخگوی توسعه جنوب کرمان باشد.
این سطح از افتتاحیهها، بیش از آنکه نشانه پیشرفت باشد، نشانه فاصله عمیق میان وعدهها و واقعیت است.
مردم جیرفت سالهاست منتظر پروژههایی هستند که بتواند اشتغال پایدار ایجاد کند، اقتصاد منطقه را تکان دهد و جایگاه واقعی این شهرستان را در نقشه توسعه کشور تثبیت کند. اما آنچه امروز بهعنوان «افتتاح» معرفی میشود، بیشتر شبیه تلاش برای پر کردن خلأ عملکرد است تا پاسخ به نیازهای واقعی جامعهو اشتغال پایدار جوانان مظلوم این شهرستان باشد .
در شرایطی که ظرفیتهای کشاورزی، صنعتی، گردشگری و نیروی انسانی جیرفت میتواند موتور محرک جنوب شرق کشور باشد، تقلیل افتتاحیهها به پروژههای کوچک و کماثر، نوعی بیتوجهی به شأن مردم و تنزل سطح مدیریت توسعهای است.
مدیرانی که باید برای پروژههای بزرگ و اثرگذار روبان ببرند، امروز در برابر دوربینها برای افتتاح انبار و چمن مصنوعی میایستند؛ و این تصویر، نه زیبنده مردم است و قابل دفاع در کارنامه مدیریتی آنان می باشد.
انتظار جامعه پروژههای واقعی، نه پروژهسازی رسانهای ، عملکرد قابل لمس، نه نمایشهای تبلیغاتی. توسعه پایدار، نه افتتاحیههای کماثر می باشد.
جیرفت، شهری با تاریخ هفت هزار ساله و یا ظرفیت و مطالبهگری بالاست و مردم این سرزمین سزاوار آن هستند که افتتاحیههایشان در تراز نام جیرفت باشد و این خواسته زیادی نیست.
