در جغرافیای تاریخی غدیر، دستی بالا رفت تا پرچمی پایین نیاید. دستی که امتحان پس داده بود، در دستگیری در برادری.
صاحب دستی که در شب خوف و خطر در بستر پیامبر خوابیده بود تا آینده‌ی اسلام، جان به در ببرد از اتحاد قبایل جهل!
دستی که در روایت معراج تا آسمان هفتم وصل با برادرش بالا رفته بود.
دستی که در حماسه‌ی خیبر، از قلعه‌ی کینه‌ی یهود در کنده بود، دمار برآورده بود. عزتی ساخته بود که چهارده قرن بعد، در امروز ام القرای شیعه همچنان باعث فخر ما بر بازماندگان یهود خیبر و بنی‌قریظه باشد که خیبر خیبر یا صهیون …
دستی که در دشواری احد، تنگه‌ی دین را به هوای غنیمت رها نکرد، کنار رسول خدا ماندن را با هر که و هر چه عوض نکرد تا نهال نوپای دین خدا از پا نیافتد. بماند و ببالد برای رسالتی که خدا خواسته بود. برای راه روشنی که بشریت تا همیشه‌ی دنیا دنبال کند.
دستی که در نهروان اگر قرآن های به تزویر بر نیزه شده نبودند قرآن ناطقی می‌ماند که شائبه‌ای در شریعت رخنه نکند. چنان پینه های ریا را بر پیشانی های جهالت رسوا می‌کرد که امت پیامبرش را سال‌ها سرگردان تجربه‌های تلخ نکند.
دستی که در جمل دست‌های به ظاهر خودی را از دامن دین کوتاه کرد تا کسی نان نزدیکی سبب و نسب به دین را نخورد. که از لسان پاک پیامبرش شنیده بود برتری به تقواست‌ و لا غیر!
دستی که سدی شد بر انحراف دین از سقیفه‌ی بنی ساعده با نرفتنش به مهمانی قدرت به ضیافت تقسیم غنایم پیش از پشت سر گذاشتن غزوه‌ی دنیا!
دستی که دنیای پس از پیامبر برایش بی ارزش تر از آن بود که پیکر پاکیزه ترین بنده‌ی خدا را بز زمین بگذارد و برود دنبال شتر خلافت. حتی اگر از سقیفه به بیراهه ببرندش. حتی اگر حق خود و فرزندانش را ناحق کنند. مگر همه‌ی این ها بدون پیامبر ارزشی داشت؟
دستی که پس از بدعت‌ها در دین و تجربه‌هایی که امت از سر گذراند، در برابر اصرار مردم همچنان که نعلین نیم‌دارش را پینه می‌کرد گفت دنیای تان پیش علی از آب بینی بز بی ارزش تر است. و گفت اگر نبود عهدی که خداوند از دانایان امت برای سرپرستی آنان گرفته هرگز خلافت تان را گردن نمی گرفتم!
دستی که اشک های خود و خاندانش را در شب‌های تیره‌ی بیت الاحزان فاطمه پاک می کرد و دلداری می‌داد که نبودن پدر را تاب بیاورند.
دستی که عدالت مجسم شد برای‌ِ همه‌ی تاریخ.
سیره‌ی فرمانرواییِ درست شد در سال‌های کوتاه خلافت‌ش، چنان که عالمان شیعه برایش مجلدات سترگ الغدیر را مرقوم کنند و دانشمندان مسیحی به فتوت و جوانمردی اش غبطه بخورند…
دستی که در غدیر بالا رفت تا پرچمی که خدا برافراشته بود پایین نیاید…