با عدم حمایت مسئولین ، آب قنات فردوس خشک شد
به گزارش سایت خبری تحلیلی کنارصندل ، درست یک سال پیش بود که بعد از ۱۵ سال رنج و خشکسالی شاهد جوشش دوباره آب قناتی شدیم که در گذشته موجب مهاجرت روستائیان آن دیار به شهرهای مختلف کشور برای امرار معاش شده بود.
حرف از روستاِیی است در ۷۰ کیلومتری شهرستان جیرفت بهنام فردوس در دهستان اسفندقه، بوی بهشت از آن میوزید اما شاهد ۱۵ سال خشکسالی بودیم، در این روستا درختانی وجود داشت با قدمت بالا و تنههای درخت بید و بادام که در امتداد جوی آب قنات خشک شده بودند.
مردم دوباره آستین همت را بالا زدند و تلاش برای جوشش دوباره این قنات صورت گرفت و درست یک سال پیش بود که این تلاش به ثمر نشست و شاهد جوشش دوباره این قنات شدیم و در آستانه عید سعید فطر خداوند عیدی و لطف خود را به این روستائیان با جوشش دوباره این قنات داد و جوانان این روستا از شهرهای مختلف به روستا برگشتند و برگشتنی همراه با خوشحالی و شادمانی بهطوری که شوق و خوشحالی در چشمان آنان موج میزد.
به شکرانه جاری شدن این قنات جشنی با حضور امام جمعه جیرفت برپا شد اما با گذشت یک سال هماکنون روستائیان سر به زانوی غم گذاشتهاند چراکه هیچگونه تدبیری برای از دست ندادن این آب قنات که در گذشته زبانزد خاص و عام بود از طرف مسؤولان ذیربط صورت نگرفت و حالا شاهد از دست دادن آب این قنات هستیم.
آن شوق یک سال پیش هماکنون با بیتدبیری خیلی از مسؤولان سبب شده که مردم این روستا زانوی غم در بغل بگیرند و دوباره در جای جای این روستا زمزمه اینکه به شهرهای مختلف سفر کنند، شنیده میشود و میطلبد مسؤولان به داد این مردم کمتوقع برسند.
به گفته علی سالاری مدیر جهاد کشاورزی شهرستان جیرفت، قنات فردوس اسفندقه یکی از قناتهای شناسنامهدار شهرستان است که پنج کیلومتر طول دارد.
خورشیدی یکی از کشاورزان منطقه اظهار داشت: در کشت اخیر ۶۰ کیسه ذرت کشت شده و حدود ۱۰ هکتار علوفه دامی توسط دهقانان کشت شده که حالا شاهد خشک شدن روز به روز آن هستیم.
وی تصریح کرد: کشاورزان نیز در این کشت قصد کاشت ۳۰ هکتار ارزن داشتند که حالا با افتادن آب قنات این امر محقق نشد.
این کشاورز افزود: برای آزادسازی دوباره آب این قنات حدود یک میلیارد ریال و برای مرمت اساسی این قنات حدود ۲۰ میلیارد ریال بودجه نیاز است.
آری با گذشت یک سال و عدم حمایت مسؤولان اکنون حدود یک ماه است که مردم این روستا به صورت دستهجمعی در کنار خیابان اصلی نشسته و با سینهای پر از اندوه و غم، چشمانتظار جوشش دوباره زندگی خود هستند.
گزارش از ایمان ابراهیمی