آیا سرنوشت نخلستان های جنوب استان کرمان به سرگذشت باغات مرکبات و لیمو ترش تبدیل می شود؟/خدامرادمیرآبادی

✍️ خدامراد میرآبادی
💾۱۴۰۵/۸/۱۷
🔹 جنوب استان کرمان شامل شهرستان های جیرفت ، کهنوج ، عنبراباد، منوجان ، رودبار ، جازموریان، قلعه گنج و فاریاب به علت داشتن خاکهای آبرفتی حاصلخیز و وجود هلیل رود در گذشته و هوای مناسب در بیشتر فصول سال از دیر باز یکی از قطب های کشاورزی زراعی و باغی کشور به شمار می رفته است.
🔹 استقرار سازمان عمران قدیم ، شرکت سهامی زراعی دولت آباد ساغری ، کشت و صنعت منصوریه ، کشت و صنعت جیرفت ، مرکز تحقیقات کشاورزی جیرفت و کهنوج ، دانشگاه های متعدد در قبل و بعد از انقلاب ، کاشت توتون ، تنباکو ، خشخاش ، علاوه بر محصولات زراعی خوراکی در کنار نخلستان ها و باغات مرکبات با گونه ها و واریته های متعدد ، قبل از انقلاب گواه این مدعاست .
🔹 لیکن وجود این همه سازمان و نهادهای مربوطه با کارشناسان و متخصصان متعدد ، هرگز نتوانستند آفت جاروی جادویی لیمو را که باعث از بین رفتن باغات متعدد لیمو و اخیرا” هم مرکبات شد ، درمان کنند!
🔹 اکنون چند سالی می باشد که سوسک سرخوطومی بلای جان نخیلات جنوب استان کرمان شده و ماحصل زحمات سی چهل ساله ی کشاورزان ، پیش چشمشان به فنا می رود و هیچگونه درمان قطعی نیز از سوی منولیان امر صورت نگرفته است!
🔹 سئوال اینجاست فلسفه ی وجودی این همه دستگاههای عریض و طویل با تعدد کارکنان و متخصصان که همه ساله بخش عظیمی از سرمایه ها ی کشور صرف حقوق و مزایا ، ماشین آلات ، هزینه های نگهداری ساختمان ها ، آب ، برق وسایل سرمایشی و گرمایشی آنها می شود ، چیست؟ و کشاورزان باید برای جلوگیری از به تاراج رفتن ماحصل زندگیشان چه کار کنتد که نکرده اند؟ آیا قرار هست نخلستان های جنوب استان کرمان به سرنوشت باغات لیمو و مرکبات دچار شوند؟
🔹 بماند که شیوه الگوی کشت رایج ، نبود بازار مصرف، عدم صنایع تبدیلی و فرآوری ، تغییر اکوسیستم و اقلیم منطقه ناشی از خشک سالی های پی در پی ، فرو نشست زمین ، پایین رفتن سطح ایستایی چاهها ، گرانی هزینه های گزاف نگهداری موتور پمپ ها ناشی از نوسانات برق ، کمبود سوخت موتورها و ماشین آلات دیزل ، وجود ریزگردها و شن زدگی محصولات، عدم پایانه های ریلی و هوایی حمل بار و گرانی کرایه ها و کمبود کامیون های حمل بلر در فصل برداشت و ….همه ساله گریبان محصولات زراعی و کشاورزان را می گیرد و روز به روز آنها را به زیر خط فقر و خاک سیاه می کشاند! آیا وقت آن نرسیده است مانند دوران کرونا یک جهاد علمی برای مبارزه با این آفات شکل بگیرد؟
